به مناسبت 24 آبانماه سالگرد رحلت مفسر گرانقدر، علامه طباطبايي رحِمَهُ الله

صدقه دادن
يکي از ارادتمندان مرحوم علامه مي گويد:
 «روزي آقا طباطبائي را در مشهد ديدم که از کوچه اي عبور مي کرد و به فقيري که روي زمين نشسته بود، برخورد. پولي از جيب درآورده و در کف دست خود گذاشت و پيش آن نيازمند نشست و گفت:
« بردار! »  آن فقير پول را برداشت. پس از آن، علامه دست خود را بوسيد و برخاست و رفت.
بنده به ايشان عرض کردم:  « اين کار شما ـ که فرموديد  « پول را بردار»  و دست خود را بوسيديد ـ چه دليلي داشت؟ »  فرمود:
 « در روايت است که صدقه پيش از آن که در دست فقير قرار گيرد، در دست خداوند قرار مي گيرد. همچنين خدا مي فرمايد:
 « يدالله فوق ايديهم: دست خداوند بالاي دست آنان است.»
پس رسم ادب اين است که دست انسان زير دست خدا قرار گيرد؛ من به فقير گفتم پول را بردار تا دست خدا ـ که ميان دست من و او قرار مي گيرد ـ بالاتر از دست من باشد، و هنگامي که در صدقه دادن، ابتدا پول در دست خدا قرار بگيرد، بنابراين دست صدقه دهنده دست خداوند را زيارت کرده است و من، اين دست زائر را براي تبرک بوسيدم.»

حضرت امام صادق عليه السلام مي فرمايند:
«پدرم  «امام باقر عليه السلام»   هرگاه چيزي صدقه مي داد، آن را در کف [دست] سائل مي نهاد و پس از آن، آن صدقه را از وي پس مي گرفت و مي بوسيد و مي بوييدش و باز آن را به سائل باز مي گرداند.»