همیشه مهمانی را دوست داشته‌ام. کوچکتر که بودم، قبل از اینکه بخواهم مدرسه بروم، شاید در دوره‌ی دبستان هم همین‌طور بود. مهمانی رفتن و مهمان آمدن را دوست داشتم. فکر می‌کنم این خصوصیت به همه‌ی بچه‌ها در سنین خاصی مربوط است. الان هم در بین بچه‌های کوچکتر مربوط به همان سنین، همانطور است که زمان ما بود. هر کدامش لذت خودش را داشت، داشتن مهمان و مهمانی رفتن و هر کدام هم ناراحتی خودش را. خوب لذت‌هایش که معلوم بود اینکه چه کسی مهمان ما می‌شد، یا اینکه ما مهمان چه کسی بودیم، فرق می‌کرد. ولی ناراحتیش مشترک بود.

در هر دومورد ناراحتی‌اش جدایی بود، بگذارید راحت‌تر بگویم. تمام شدن مهمانی، و اینکه هر کس باید به خانه‌ی خودش می‌رفت. مهمان‌هایمان که می‌رفتند، یا خودمان که باید از مهمانی برمی‌گشتیم. گاهی از اوقات این ناراحتی‌هایمان به گریه ختم می‌شد. الان که شاید چند سال از آن سال‌ها می‌گذرد، خنده‌ام می‌گیرد، ولی وقتی بهتر و دقیق‌تر نگاه می‌کنم. می‌بینم با توجه به شرایط سنی و اولویت‌هایمان، رفتار غیرمعقول و غیرمنطقی نداشتیم. حالا که خیلی بزرگتر از آن موقعمان شدیم، وقتی مهمان می‌شویم باز هم دل می‌بندیم، خیلی خوشحال می‌شویم، سعی می‌کنیم خیلی باادب باشیم حتی بیشتر از آنچه هستیم، برای اینکه صاحب‌خانه از ما راضی باشد و خوشنود و باز هم دعوتمان کند. در این میهمانی‌ها سعی می‌کنیم، هر چه که صاحب‌خانه می‌خواهد را انجام دهیم. و هرچه را که نمی‌خواهد انجام ندهیم.

وقتی صاحب‌خانه می‌خواهد از اذان صبح تا اذان مغرب چیزی نخورید. ما هم هیچ نمی‌خوریم. حتی اگر تشنه باشیم و گرسنه. حتی اگر در تابستان باشد و تمام طول روز در گرمای آفتاب مجبور شده‌باشیم که راه برویم، و کارهای روزانه‌مان را انجام دهیم.

وقتی صاحب‌‌خانه می‌خواهد مواظب چشم، گوش و زبانمان باشیم، سعی می‌کنیم که آن‌ها را به گناه آلوده نکنیم و مواظب‌شان باشیم.  

برای رضایت صاحب‌خانه است، که سعی می‌کنیم، آنچه را که دوست دارد انجام دهیم و آنچه را که نمی‌خواهد انجام ندهیم. چون اگر صاحب خانه از ما راضی نباشد، احتمال دارد که بعدها دیگر دعوتمان نکند.

الان که فکر می‌کنم می‌بینم که مهمانی‌ها هم فرق دارند، یا اینکه ما آدم‌ها هنوز کاملا فرق نکرده‌ایم. اینکه هنوز از تمام شدن بعضی از مهمانی‌ها ناراحتیم، دقیقا معنی‌اش همین می‌شود که یا ما آدم‌ها هنوز کوچک مانده‌ایم یا اینکه صاحب‌خانه‌ای که در آن مهمانیم، برایمان فرق می‌کند. میهمانی خدا، «رمضان»، در حال تمام شدن است و معنی‌اش این است که ما هم باید به خانه‌ی خودمان برگردیم، به همان روزانه‌های خودمان، با خودمان.

این‌بار هم برای تمام شدن این میهمانی ناراحتم، مثل آن موقع که کوچکتر بودم، قبل از اینکه بخواهم مدرسه بروم، یا شاید اوایل دوره‌ی دبستان. برای اینکه این مهمانی هم دارد تمام می‌شود. ولی این‌بار خوبی‌اش این است که امید دارم به اینکه دوباره میهمان شوم.

گفتند می‌خواهی بروی مهمانی.

مهمانی خدا..

***

شیرین مثل عسل

و گوارا مثل شیر

یادت هست وقتی اولین بار در مورد رود خانه‌ای که آبش مثل عسل شیرین است و مثل شیر سفید چه احساسی داشتی؟

"رجب"

***

فکر کن تو می خواهی به مهمانی بروی،

خوشا به حالت

***

دعاهایت را به یاد داری؟

الهم ارزقنا توفيق

سلام

موضوعات اوليه‌اي كه در ذهن نداشته‌ام بود گذارده و در انتظار نظران علمايم.

دبيزان محترم جلسات منطقه‌اي:

لطفا تاريخ جلسات را حتما در متن قيد فرموده و متن ها را بجاي نظز خصوصي به آدرس ميل :

Smm625@gmail.com

ميل كنيد و با اس ام اس بنده را مطلع كنيد.

متن ها را در فرمت "ورد" با فونت "تهوما"  و با سايز دلخواه و حتما "اتچ كنيد".

همين

خوش باشيد.

سلام

با توجه با اینکه به برکت وجود شبکه مخابرات قوی!! و اینکه برخی از مشترکین محترم از جمله بنده مجبور به استفاده از ایرانسل هستیم می توانیم نتیجه بگیریم که پیامک ها (همون اس ام اس خودمون) معمولا نمی رسه و یا اینکه خیلی دیر می رسه.

از دوستان محترم منطقه شمال تقاضا میشود پستی نظری چیزی در مورد انتخابات بگذارند حال نه اینکه بصورت مفصل ولی مختصرا توضیحاتی در مورد منتخبین دیدگاهها و و و بدهند

باتشکر

------------------------

پ.ن: درمورد قضیه مخابرات اگه می خواین بدونین که چی؟

عرضم به حضور انورتون که بنده حقیر حدود یک هفته قبل از برگزاری انتخابات اقدام به ارسال پیامی برای یکی از دوستان عزیز کرده و تقاضا داشتم در مورد کاندیدای مطرح شده در سطح شهر یک پست مرحمت بفرمایند که متاسفانه؟؟!!

شما می توانید متن کامل خبر را در اینجا ملاحظه کنید

شما می تونید متن کامل خبر را در اینجا ملاحظه کنید

سلام

واقعا تلخ است به تلخی هلاهل (امیدوارم درست نوشته باشم منظورم همان زهر کشنده و تلخ است) -ای وای نه من منظورم اصلا زهر ...ار نبود، همون هلاهل-

ما هر جمعه ندای انا المنتظر سر میدیم ولی . . .

گاهی از اوقات هم در انتظار دوستان میگوییم انا منتظرون

---------------------------------

پ.ن: الان حدود ۱ساعت و ۴۰ دقیقه ای ست که در تنتظار دبیر مجمع نشسته ام. کجا؟ خوب در دفتر نشزیه آینده سازان میدان انقلاب الان که تماس گرفتم فرمودند:تازه حرکت کردند شما هم دعا بفرمایید تا ایشان ظهور بفرمایند.

امشب هم شب جمعست می تونید دعا کنید

حق مدد

عزاداریهاتون ان شا الله همش قبول اگه تونستین کربلا و مکه هم بگیرین خوش به حالتون.

این حدیثپ رو این چند روز شاید خیلی شنیدین ولی یحتمل این توضیحی رو که الان

می خونین _شاید_ کسی نداده باشه.

منم این رو از روی کتاب «خصائص الحسینیه» نوشته ی حاج شیخ جعفر شوشتری

ترجمه ی:محمد حسین شریعتمداری می نویسم.

 واما بعد...

سلام

چند وقت پیش بر حسب تصادف  آشنا شدیم خیلی اتفاقی البته اول از اسم روی جلدش خوشم آمد«دانشجو باید سیب زمینی نباشد»، وقتی خواندمش خیلی برام جالب بود.

 موضوع کتاب در مورد خصوصیات دانشجوهاست از دیدگاه های حضرت آقا و برخی دیگر از بزرگان و بعضاً احادیث اهل بیت (ع)است. این کتاب نثر روان و سلیس دارد و چون به لحلظ حجم و ظاهر از خانواده کتابهای جیبی است می توان در مواقعی که احساس می کنید وقتتان تلف می شود(مثل اتوبوس و تاکسی)  

این کتاب از سری کتابهای چاپ شده توسط انتشارات (کتاب دانشجویی) است.

نویسنده کتاب(بهتر بگویم گردآوری آن را فرشته مرادی انجام داده اند)

هزینه اش هم حدود 500 تومان است.

در صورت تمایل به تهیه کتاب هم می توانید با بنده تماس بگیرید.

09329111770

سلام

همه آدم ها به یک چیزهایی وابسته اند. وابستگی؟ بله درست خوندید وابسته بودن و این اسمش رویش است، یعنی دلبستگی و توجه به چیزی بیش از حد و اندازه مورد نیاز و ظرفیتش. وابستگی ها یا مادی و پولی اند و یا گاهی معنوی و عاطفی.

اینهایی که گفتیم شاخ و برگ های وابسته بودن بود.

□□□

اما در مورد خوب یا بد بودن آن ، فکر کنم وابستگی اصلا خوشایند نیست،

خدا رو شکر تو سن ما وابستگی های پولی نیست، اگر هم باشد خیلی کم است، این امر شاید به خاطر سن مان باشد، یکی می‌گفت: که آدم ها هرچه بزرگ تر می شوند، حریص تر می شوند.

و این حرص در همه چیز خودش را نشان می دهد بخصوص در مسائل مالی.

□□□

در مورد وابستگی های عاطفی و معنوی.

گاهی آنقدر علاقه های آتشین بین بچه ها پیدا می شود، که چون این علاقه بیشتر از روی احساس شروع می شود، آخرش به نا کجا آباد می‌رسد

-حتی این وابستگی ها به اعضای خانواده هم اصلا خوب نیست، چون در این دنیا اصلا نمی دانیم که فردا چه می شود، پس این وابستگی هم مفهوم ندارد.

اما این موضوع اصلا معنی اش این نیست که ما همدیگر را دوست نداشته باشیم، به همدیگر محبت نکنیم، نه ... فقط می گویم وابسته نشویم.

و این وابستگی را همانطور که گفتم دوست داشتن و علاقه افراطی است

خوب این همه که گفتیم... سوء تفاهم نشودکه...

همین...